Inhoudsopgave
s0910c05 - Leipzigers - Tal en Groethuysen - korte toelichting
Pagina 2
Alle pagina's

Mendelssohn voor quatre-mains! Wist u dat hij voor die combinatie zoveel geschreven had? Het is een heel bijzondere oogst. Het zijn vaak bewerkingen. Quatre-mains was in de negentiende eeuw schering en inslag. De grote symfonieën werden ervoor bewerkt omdat het in dat radio-[koppenteken invoegen], plaat- en cdloze tijdperk vaak haast niet anders mogelijk was kennis te nemen van orkestmuziek. Zo werkte ook Mendelssohn en om dat wat franje te verlenen, voegde hij er hier en daar nog wel eens een strijkertje aan toe.
Het resultaat is verrukkelijk. Zijn Symfonie nr. 1, geschreven toen hij 15 was, klinkt alsof hij direct als kamermuziek is geconcipieerd en zelfs een beetje Beethoviaans. Een echte voltreffer is de bewerking van het beroemde Octet voor strijkers. Het scherzo klinkt voor vier handen zo rank en sierlijk: een jong meisje. En die paar strijkers die zich er dan nog bijvoegen, dat zijn dan de linten in haar haar. Misschien dat de lijnen van de finale, een briljant fugato met opeens prachtige echo's van het scherzo, in deze versie nog wel beter tot hun recht komen dan anders. Het is allemaal erg opzwepend.
Er bestaan voor dit unieke repertoire geen betere musici dan de Israelische Yaara Tal en de Duitser Andreas Groethuysen. Naar de voornamen van deze mensen moet je altijd even graven, zo ingeburgerd is het begrip Tal & Groethuysen! Het duo kreeg bijvoorbeeld de Echo Preis voor hun integrale, 7 cd's